Project: Automotivefabrikant
Hoe we grip kregen op een IT/OT-landschap dat in twintig jaar was dichtgegroeid
Bij een grote organisatie in de automotive-industrie draait een assemblagelijn nooit op één systeem. Machines, gereedschappen, softwareapplicaties en IT-systemen zijn continu met elkaar verbonden. In de loop der jaren komen daar nieuwe oplossingen bij, worden koppelingen toegevoegd en veranderen processen. Zolang alles blijft draaien, lijkt dat geen probleem. Totdat je wilt uitbreiden.
Dat was precies de situatie bij deze organisatie. De assemblagelijn moest worden uitgebreid met nieuwe apparatuur, maar de bestaande architectuur bood daar onvoldoende ruimte voor. Tegelijkertijd ontbrak een compleet overzicht van hoe alle applicaties, hardware en onderlinge koppelingen precies met elkaar samenhingen. Nexpact werd gevraagd om dat landschap in kaart te brengen, de risico’s te onderzoeken en mee te denken over een toekomstbestendige inrichting. Niet meteen iets nieuws bouwen dus, maar eerst snappen wat er daadwerkelijk staat.
Twintig jaar doorbouwen laat zijn sporen na
De bestaande omgeving was niet in één keer ontworpen. Die was in de loop van ongeveer twintig jaar ontstaan. Wanneer er iets nodig was voor een machine of proces, werd daar een oplossing voor toegevoegd. Vervolgens kwam er weer een systeem bij, een nieuwe koppeling of een aanpassing in het proces. Zo groeide rondom de assemblagelijn een netwerk van applicaties, hardware en koppelingen dat steeds moeilijker te overzien en te beheren werd. En precies daar begint het te knellen wanneer je verder wilt ontwikkelen. Want hoe voeg je nieuwe apparatuur toe als niet volledig duidelijk is welke systemen met elkaar verbonden zijn en wat er gebeurt als je ergens iets verandert?
Het probleem zat daarnaast in het beheer van de software. Wat gebeurt er als een systeem uitvalt? Wie kan ondersteuning bieden? Hoe voer je een update door? En hoe snel kan een aanpassing worden gedaan wanneer de productie daarom vraagt? Door de hoeveelheid systemen en onderlinge afhankelijkheden kostten zulke wijzigingen relatief veel tijd. De organisatie zocht daarom naar een inrichting waarin apparatuur flexibeler kon worden toegevoegd of verwijderd en waarin het beheer beter kon aansluiten op de dagelijkse praktijk op de werkvloer.
Eerst begrijpen wat er écht staat
Voordat je bepaalt hoe de nieuwe situatie eruit moet zien, moet je de huidige situatie kennen. Klinkt logisch. In een omgeving die twintig jaar organisch is gegroeid, is dat alleen makkelijker gezegd dan gedaan. Nexpact begon daarom niet bij een nieuwe technische oplossing, maar bij het bestaande landschap.
We bepaalden samen met de klant wie onderdeel moest zijn van het projectteam, welke stakeholders betrokken moesten blijven en hoe de samenwerking werd ingericht. Daarna volgde de inhoudelijke analyse. De complete assemblagelijn werd onderzocht, inclusief de processen eromheen en de softwareapplicaties die aan de lijn gekoppeld waren. Al die informatie werd samengebracht in één visueel overzicht.
Daarmee werd zichtbaar hoe applicaties, hardware en koppelingen daadwerkelijk met elkaar samenhangen. Losse onderdelen werden één geheel. Dat maakte het mogelijk om terugkerende patronen te herkennen en beter te begrijpen hoe de softwarearchitectuur door de jaren heen was opgebouwd. Dat totaalbeeld was nodig om te kunnen bepalen waar de technische risico’s zaten én welke uitgangspunten nodig zijn voor een modernere architectuur.
IT en OT steeds dichter bij elkaar
Tijdens het onderzoek werd duidelijk dat het vraagstuk verder ging dan software alleen. In productieomgevingen waren IT en OT lange tijd twee behoorlijk gescheiden werelden. IT, oftewel Information Technology, gaat over software, data en informatiesystemen. OT staat voor Operational Technology en draait om de machines, hardware en techniek waarmee het productieproces daadwerkelijk wordt aangestuurd.
In moderne productieomgevingen raken die werelden steeds sterker met elkaar verweven. Machines zijn digitaal verbonden met allerlei systemen en applicaties. Tegelijkertijd verandert software veel sneller dan de machines waarop die software wordt gebruikt. Een machine kan jarenlang vrijwel ongewijzigd blijven staan, terwijl de software eromheen in diezelfde periode meerdere updates, nieuwe koppelingen en aanpassingen nodig heeft. Daardoor kun je de technische architectuur niet los zien van de manier waarop systemen worden beheerd en hoe verantwoordelijkheden binnen de organisatie zijn verdeeld.
Het project raakte daarmee rechtstreeks aan technisch advies en systeemintegratie: begrijpen hoe machines, software en processen samenhangen voordat je bepaalt hoe je ze verder wilt ontwikkelen.
Techniek alleen vertelt niet het hele verhaal
Daarom keek Nexpact verder dan de techniek. Ook rollen, verantwoordelijkheden en samenwerking binnen de organisatie werden meegenomen. Dat betekende gesprekken voeren met verschillende afdelingen en op verschillende niveaus. Binnen het project vulden Frans en Jordi elkaar aan. Frans richtte zich vooral op het projectmanagement, de stakeholders en de afstemming binnen de organisatie. Daarbij werkte hij nauw samen met een interne projectmanager die de organisatie en de interne lijnen goed kende. Jordi richtte zich voornamelijk op de inhoudelijke en technische analyse.
Die combinatie was belangrijk. Je kunt technisch een sterke architectuur bedenken, maar uiteindelijk moet die ook passen bij de manier waarop een organisatie werkt. Door de technische én organisatorische kant tegelijkertijd te onderzoeken, ontstond een completer beeld van het vraagstuk.
Van een complex web naar één overzicht
Het resultaat van deze fase is bewust geen compleet nieuwe architectuur of geïmplementeerde oplossing. Daar was het traject ook nog niet voor bedoeld. Nexpact bracht het bestaande landschap samen in één overzicht, bevestigde en verscherpte bekende pijnpunten en bekeek de architectuur vanuit een nieuwe invalshoek. Daardoor is nu duidelijker hoe systemen, processen en afhankelijkheden met elkaar samenhangen en waar technische en organisatorische aandachtspunten liggen. De organisatie heeft daarmee een onderbouwd beeld van de huidige situatie en van de belangrijkste vraagstukken rondom de verdere integratie van IT en OT.
Eerst overzicht. Dan pas de volgende stap.
Met de onderzoeksfase afgerond, kan de organisatie gerichter bepalen hoe de assemblagelijn en het onderliggende systeemlandschap zich verder moeten ontwikkelen. Een mogelijk vervolg richt zich op de keuze voor een nieuwe inrichting en uiteindelijk de implementatie daarvan. Die keuzes hoeven nu niet meer te worden gemaakt vanuit losse technische oplossingen of aannames. Er ligt eerst een duidelijk beeld van wat er staat, hoe alles met elkaar samenhangt en waar de belangrijkste aandachtspunten zitten.
En dat was precies de bedoeling van dit traject: eerst overzicht creëren. Daarna pas bepalen wat er écht moet veranderen.
Zit je met een project dat maar niet van de grond komt of vastloopt door gebrek aan tijd, focus, mankracht, of juist de technische kennis en ervaring om het goed uit te voeren? Zoek je externe hulp om je processen wél te optimaliseren? Wij staan klaar om jouw project tot een succes te maken. Neem contact met ons op en ontdek hoe wij je kunnen helpen om je doelen te bereiken.
